‘Assholes!’

Wat telt is dat ik geen dokter, psychiater, priester, leraar, specialist of op een of andere wijze erkend deskundige ben. Wat telt is dat ik mijn zoon met autisme al veertien jaar heb opgevoed. Zodoende denk ik iets te weten over het thema ‘assholes’.

Lach maar. Wees in uw gat gebeten. Overstelp mij met uw haatmail. Het punt blijft dat mijn ervaring tot dusver is dat niet de handicap of het autisme het leven moeilijk maken, maar dat assholes het echte probleem zijn.

Mijn favoriete soort klootzakken zijn de fotografen en zij die foto’s van mijn zoon bekritiseren. Zo is altijd wel een klootzak die erop aandringt dat ik nooit gelukkig zal zijn met een foto van mijn zoon met autisme als hij niet ‘natuurlijk’ en direct naar de lens kijkt.

Alles kan ik vroeg of later wel aan, maar niet de factor klootzak. Over het medische is al veel geschreven. Over het klinische ook. Ook over onderwijs voor mensen met autisme valt veel op te steken. Maar het echte leven, over omgaan met klootzakken, dat vind ik zelden terug op de boekenplank.

Marie Duke in Autism and Assholes: A Mother’s Story of Raising an Autistic Disabled Child in a World Full of Assholes (2013)

1 Comment »

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s