‘Onze jongen is toch helemaal niet gek’

Als Katrien, een 36 jarige vrouw, bij haar zus op visite gaat, is het altijd hetzelfde liedje. Haar neef doet open, maar kijkt haar niet in de ogen. En zijn vreemd gedrag blijft haar tijdens de hele duur van haar bezoek opvallen. Als Katrien hem bijvoorbeeld vraagt wat hij voor zijn verjaardag wenst, geeft hij geen antwoord. Ook wanneer zijn moeder hem bij het eten van taart erbij vraagt, en welk stukje hij wil, weigert hij. Bovendien kijkt hij als twaalfjarige nog altijd naar Sesamstraat, en vertelt Katriens zus dat hij op school gepest wordt.

‘Ik vind het enorm erg’, zegt Katrien. ‘Mijn zus verstaat helemaal niet welke hulp die jongen nodig heeft.’ Katrien is er zeker van dat haar neef (een vorm van) autisme heeft. De voorbije jaren heeft er steeds weer opnieuw op aangedrongen dat haar zus eens bij een psycholoog zou langsgaan om advies. Maar haar antwoord blijft steeds: ‘Komaan, onze jongen is toch helemaal niet gek’. Katrien blijft ermee zitten. ‘Ja, ik ben gewoon heel bezorgd om wat er van hem wordt. Maar de term autisme of zelfs maar asperger, dat krijg ik toch niet over mijn lippen. Ik ben te bang dat ik meer kapot maak dan ik goed doe. En achteraf bezien is er misschien ook helemaal niets mis met dat jochie, en ben ik weer de verwaande kinderloze tante?’

Vrij vertaald uit ‘Komm lass uns reden’ van Katrin Hummel uit de Frankfurter Allgemeine van 8 november 2015

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s