Voelen als een machine …

Ben

Een beetje gênant misschien maar ik ben, nou ja, was, ik was altijd nogal een gevoelsmens. Hartstochten weet je wel. Huilen om romantische komedies. Ontroering bij het kijken naar een vogelnest. Verheugen, beleven … voelen. Dat is allemaal weg. Sinds ik in deze machine zit, weet ik hoe een klassiek autist tegen de wereld aan kijkt. Niet zo’n ramp als je niet weet wat je mist. Maar ik weet het wel, aan mijn geheugen mankeert nog steeds niet. Wat ik zeggen wou: dat moet voor jullie toch wel interessant zijn om uit te zoeken. Als je gelijk hebt met die singulariteit, dan komt het wel goed met die denkende computers. Maar een computer met gevoel, dat zou toch … helemaal de shit zijn.

Erik Nieuwenhuis in Ben (Thomas Rap, 2016)

1 Comment »

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s