“Ik heb binnen vijf minuten mijn oordeel klaar’ … autisme en emoties

Mensen vragen me weleens of ik nooit verdrietig ben. Belachelijk, natuurlijk heb ik gevoelens! Sterker nog: autisten zijn vaak hooggevoelig. Als iets niet loopt ­zoals gepland, raak ik van slag. Als ík iets met iemand afspreek, kun je ervan op aan dat ik die afspraak nakom, maar niet iedereen denkt daar zo over. Dat vind ik moeilijk. Ook al hou ik mezelf de hele tijd voor dat ik me niet mag vastpinnen op een afspraak, ik doe dat toch. Zo ben ik nu eenmaal. Ik heb structuur nodig. En ik ben eerlijk. Ik ben zo iemand die binnen vijf minuten haar oordeel klaar heeft. Mijn omgeving zegt dan dat ik mensen een kans moet g even, maar waarom zou ik dat doen als ik voel dat het niet zal klikken tussen ons?

Niet-auti’s zijn daar zo raar in: ze hebben het de hele tijd over gevoelig zijn, maar ze volgen dat gevoel niet. Dan ben ik toch eerlijker? Soms vraagt iemand of ik kinderen wil. Of ik dat verlangen voel. Maar hoe kan ik verlangen naar iets wat ik niet ken? Ik heb nooit kinderen gehad, hoe kan ik het dan missen? Ik weet alleen dat kinderen veel lawaai maken en dat ze veel zorg nodig hebben – dingen die niet passen in mijn leven. Voor sommige mensen klinkt dat hard, ik vind het ­gewoon eerlijk.

Hanna (38), vrouw met autisme (diagnose toen ze 25 was) in “Eerst was ik alleen. Later werd ik gepest. Ik was de rare” van Frauke Joossen in Viva, 28 maart 2017

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s