‘Is tomatensoep een veilige keuze voor een dineetje met mijn autistische studiegenoot?’

Foto door Mor Shani op Unsplash

De liefde gaat door de maag, luidt het spreekwoord. Dat zal Lindsay, lezeres van mijn blog en studente Logistics, ook gedacht hebben. Ze wil haar autistische studiegenoot Leo-Paul immers verrassen door voor hem een lekker gerecht klaar te maken. Heimelijk heeft ze ook wel gevoelens voor hem, bekent ze, maar hij is toch vooral bezig met zijn studie.

Ze mailt me om te vragen of tomatensoep een veilige keuze is. ‘Toen ik begeleidster was bij een vrijetijdsproject voor jongeren met autisme, aten ze daar vaak tomatensoep en op enkele lastige uitzonderingen na lustte iedereen dat. En ik zag het ook staan in boeken over autisme en koken. En tomatensoep is ook rood, de kleur van de liefde’.

Maar‘, schrijft ze. ‘autisten staan erom bekend moeilijk eters te zijn, heb ik ergens gelezen. Het zou iets te maken hebben met trauma’s inde baarmoeder, zintuiglijke gevoeligheid, moeite met keuzes  en vertrouwen, dacht ik. Dat klopt voor Leo-Paul, maar hij heeft ook vreselijk eigenaardige voedingsgewoonten en zijn rituelen zijn al even bizar. Maar hij is enorm humoristisch, intelligent en drinkt geen alcohol.’

Het lijkt vanzelfsprekend, Lindsay, om dat in de eerste plaats aan Leo-Paul zelf te vragen of hij tomatensoep lust en welk soort tomatensoep hij lust. Vermoedelijk is hij slim genoeg om dat voor zichzelf uit te maken. Lang niet iedere autist lust tomatensoep, sommige autistische mensen zijn er allergisch voor, letterlijk en bij wijze van spreken. De gerechten in boeken over koken en autisme weerspiegelen volgens mij niet noodzakelijk de voorkeuren van alle mensen met autisme. Het zijn eerder gerechten die in het algemeen vaak gekozen worden, en zich lenen voor een stapsgewijze bereiding.

Misschien denk je ook: als ik hem erover spreek, is het verrassingseffect weg. Toch zou dat effect wel eens een groter probleem kunnen vormen dan welke soep, of gerecht in het algemeen, voorgeschoteld wordt. Niet iedereen met autisme houdt zoveel van verrassingen, zeker als die onverwacht zijn, en op een ongemakkelijk moment komen.

Natuurlijk is het positief dat je iets wil doen voor je studiegenoot, en je licht opsteekt bij om te toetsen of je wel goed bezig ben. Toch is het volgens mij beter dat je met hem op dezelfde manier probeert om te gaan als met je andere studiegenoten. Je kan hem bijvoorbeeld vragen of hij zin heeft in iets, of je iets voor hem kan doen, net zoals je bij andere studiegenoten die je graag hebt zou doen. Als liefde door de maag gaat, is dat niet meteen voor iedereen, het kan ook dat liefde op een andere manier bereikt worden.

3 Comments »

  1. H’m, interessant. Ik vond tomatensoep als kind vaak vies, en dat komt denk ik dat ik meer gevoelig ben voor bepaalde smaken. Ik vind die bij tomatensoep erg overheersend, net als bij bijvoorbeeld chocolademelk, wat ik dus ook liever niet heb.
    Met een goede goulash is dan weer niets mis, en een verse tomaat lust ik nu wel.

    Geliked door 1 persoon

  2. Ik zou het hem gewoon vragen.
    Stel dat hij het niet lust, dat is voor geen van tweeën leuk. Het kan ook nog zijn dat hij alleen maar een bepaald ingrediënt niet lust, daar kun je dan rekening mee houden 🙂

    Geliked door 1 persoon

  3. Liefde gaat door wel door de maag.
    Maar uiteindelijk is de maag gewoon een doorgangsweg om niet dood te gaan aan de honger.
    Dat is naar het schijnt een vreselijke dood, die ik zelfs mijn ergste vijand of de ergste vijand van de mensheid niet toewens.
    Of tomatensoep allergische reacties opwekt, ik weet het niet.
    Maar het is wel moeilijk die uit te lepelen zonder een rode vlek op je witte hemd te maken.
    Al weet ik niet of ook dat wel een probleem is. Als de vriendschapsband vertrouwd genoeg is trekt hij zich daar waarschijnlijk niets van aan. In het andere geval zal hij zij wel wat “ambetant” voelen.
    Maar wie weet kan de chef-kok van dienst daar weer een pragmatische oplossing voor vinden en is het ijs ineens gebroken.
    Overigens intelligentie en geen alcohol drinken. Of dat specifieke autistische trekken zijn weet ik niet. Misschien vindt het gewoon niet lekker of heeft hij ooit een serieuze kater gehad dat hij er voor eens en altijd genoeg van heeft. Of is hij iemand verloren aan alcoholmisbruik.
    Afin, doe vooral wat je denkt wat goed is. In het beste geval valt hij als een blok voor je charmes.
    Het kan natuurlijk ook zijn dat hij gewoon beleefd is en doet alsof het lekker is, maar vermoedelijk houdt hij dat laatste niet al te lang vol.
    Wat volgens mij een dealbreaker is, is dat hij zijn lekkere glas water bij de maaltijd proeft en jij ondertussen je glas wijn niet kunt laten. Dan is hij gewoon beleefd maar gaat hij voor het dessert wel naar huis.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.