een woestijnvader met autisme

In de ascese zit een vorm van autisme, een afsluiting van de andere. Het is duidelijk dat de woestijnvaders daar het verst in gaan, omdat ze het eigen lichaam proberen te verlaten of de invloed ervan in elk geval te minimaliseren. Zelf zullen ze het verwijt van autisme overigens naast zich neerleggen want het argument is: ‘wij zoeken de weg naar God, niet naar onszelf’. Ze slaan de weg in van de innerlijke mystiek. Of de spiritualiteit die zij op die manier nastreven werkelijk het autisme kan overwinnen is nog de vraag. Ik denk dat het een illusie is. Maar ook de veel realistischer, cynische ascese ontkomt niet aan een vorm van autisme.

Jan-Hendrik Bakker in In stilte: een filosofie van de afzondering (Atlas/Contact, 2015)

1 Comment »

  1. Jezus trok ook in de woestijn om te bezinnen. Ik voel me compleet tot rust komen in de woestijn. Geen prikkels, geen straling, geen vibraties… Egypte was altijd mijn droombestemming. Mijn neurologisch stelsel herstelt daar zelfs. Ik heb cidp en kan amper bewegen in België. In Egypte stap ik volkomen pijnloos na een week.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s