‘Wie zou je willen laten verrijzen?’ …

Nog even geduld en de paashaas komt eraan. Aan klokken uit Rome gehangen, gooit hij/zij paaseitjes naar brave kindjes. Of zo dacht ik vroeger dat het ging. Al heb ik Pasen nooit echt gevierd. Op school kreeg ik wel een ‘askruisje’ en gewijde palmtakjes. Er was ook een Paasviering, en bij die gelegenheid kreeg ik ook de kans mijn ‘zonden’ te biechten. Waarop ik van de biechtvader meestal te horen kreeg dat wat ik opbiechtte toch net echt zonden waren. Waarna ik teleurgesteld het biechthokje verliet. Zou ik dan nooit afraken van mijn heilig boontjes-imago?

Als het een troost mag zijn, en dat is het alvast voor mij, zoveel jaar later ben ik geen heilig boontje meer. Hoewel ik nog steeds niet kan liegen, bedriegen, wraakzuchtig zijn, lui of jaloers zijn, heb ik toch al enige zonden op Hemels Strafblad staat. Net genoeg om vergiffenis voor te vragen, en niet zoveel dat ik ter helle zal moeten branden. Of zo hoop ik toch. Thema’s waar ik, als kleinzoon van fervente kerkgangers, af en toe wel eens mee bezig ben. Niettemin, waar ik deze week vooral aan denk, is het positieve, de verrijzenis. Of minstens de opstanding, of de kanteling van de ene vorm van bestaan naar een andere. In welke verwoording en in welk proces dan ook. Niets gaat volgens mij ooit voorbij.

In de Paasweek – met Palmzondag, Schortelwoensdag, Witte Donderdag, Goede  Vrijdag, Stille Zaterdag en Paaszondag – is dat volgens mij toch het belangrijkste moment. Daar kan ik moeilijk aan voorbijgang. Zeker omdat er in de krant die ik lees elke dag iemand mag komen uitleggen wie hij of zij eens levend zou willen terug zien.

Voor de ene is dat Justus von Liebig (‘uitvinder van de kunstmest’), voor een ander Leonardo da Vinci (‘uomo universale’). Nog een ander kiest Georges Mélies (‘alchemist van het licht’) of Koning Salomon (‘een wijze man’). De dierenliefhebber in het gezelschap kiest voor de wolharige neushoorn, die dikkerd met de korte pootjes uit de ijstijd. Filosofe Tinneke Beeckman heeft het voor Lucianus van Samosata (romanschrijver en satiricus die in de buurt van Syrië leefde). En dan heb je professor Europese Studies Hendrik Vos die kiest voor Jolien, (veel te jong gestorven) verkeersslachtoffer.

Mocht ik kunnen kiezen wie ik terug tot leven zou kunnen brengen, dan zou het alvast anders zijn. Geen historische figuren. Geen filosofen uit een ver verleden. Evenmin een of andere natuurmens, zoals Ötzi of Lucy of hun voorouders. Het meest voor de hand liggend zou mijn keuze voor Jezus van Nazareth zijn, of Mohammed, of van een van de vroege schrijvers van de Heilige Boeken. Om hen het vervolg van hun verhaal te laten zien.

Al zou dat hen misschien een hart-aanval bezorgen, en zouden ze (alweer) geen lang leven beschoren zijn. Als ze tenminste al niet meteen zouden doodvallen door de vervuiling in de lucht, die tsunami van lawaai en licht, van geuren en verwarming en van (al dan niet commerciële) onzin die hen zou overspoelen. Of ze zouden van de ene televisiestudio naar de andere worden gesleept, om verzeild te raken in debatten met allerhande goddelozen, geuzen en geweldenaars.

Eerlijk gezegd, al kan ik niet anders spreken, zou ik lang moeten nadenken en misschien zelfs de kans laten voorbijgaan om iemand te laten verrijzen. Zou ik iemand dat wel willen aandoen? Zou die verrijzenis niet vooral mezelf ten goede komen? Maar cut the crap, ik zou waarschijnlijk, na veel afwegen, mijn grootmoeder of grootvader vragen even terug te komen. Misschien doe ik er ook nog mijn vader of moeder plezier mee, en kan mijn liefste ook eens met hen kennis maken.

Ik zou hen dan bedanken voor de mooie tijd die ik bij hen doormaakte. En voor de lekkere maaltijden die ze kookten. Voor de wandelingen aan zee, en mijn fantasie die ze de vrije loop lieten gaan. Natuurlijk zouden ze niets kunnen zeggen over hoe het hen vergaat in het leven na het leven, door hun totale zwijgplicht, maar ik zou het toch even vragen. Tot slot zou ik vooral veel luisteren, en zorg maken van het hernieuwde, en deze keer wellicht definitieve afscheid. Of minstens, hun terugkeer naar de tocht door het heelal waaraan ze bezig waren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s