Als het A-woord valt … autisme en omgeving

Het is behoorlijk frustrerend dat het zo moeilijk is om mensen te vertellen over autisme. Telkens als  A-woord valt, reageren mensen behoorlijk vreemd. Ofwel lijken er ze alles over te weten, en vinden het bijzonder dat ik hen een zorgwekkend aandoening opbiecht. ‘Voor een autist is dat behoorlijk vreemd, die zweren meestal bij anders-zijn en hun supertalenten of wentelen zich in hun slachtofferrol’. Ofwel kennen er ze er helemaal niets van, en veronderstellen ze dat ik mij iets aanmeet wat ver van mijn bed is, dat ik me aanstel over iets dat ik volgens hen bijlange niet heb.

Het zou mogelijk moeten zijn mensen op een ontspannen manier autisme uit te leggen zoals : ‘Goh, ik heb autisme ja, al is dat niet zoals de autisten die je kent uit de media, uit de series op televisie of uit de kranten. Ik ben veeleer dat soort autist waarvan je nog nooit hebt horen spreken in de media. Precies ja, een van die mensen met autisme die met geen enkel stereotype overeenstemt.

Zo’n alleman-autist die zelden of nooit in slecht uit het Engels vertaalde tekstboeken voorkomt, en die zo complex in elkaar zit dat het amper mogelijk is te bepalen waar diens autisme begint en de rest eindigt. Zo’n mens die niet zomaar ‘iets autistisch’ doet op commando, en die niet het verschil kan tonen tussen wanneer hij z’n best doet om zo gewoon mogelijk te zijn en wanneer hij zichzelf kan zijn. En of dat ‘zichzelf zijn’ ook inhoudt dat hij dan ook nog tekenen van autisme vertoont’.

Dat A-woord ‘sluitend’ uitleggen, wil dus niet altijd lukken. Om allerlei redenen, teveel om in één twee drie op te noemen. In elk geval is het behoorlijk frustrerend. Uitleggen doe ik dan ook alleen maar als ik aanvoel dat het de moeite loont. Iemand die me tussen twee haltes, twee gangen of tussen pot en pint vraagt in één zin uit te leggen wat ‘dat autisme waarover wel eens gesproken wordt in de media nu precies inhoudt’, zal ik dus moeten teleurstellen. Te meer omdat grossieren in ‘één zin’-antwoorden nooit mijn sterkste kant is geweest.

4 Comments »

    • Dat is inderdaad een mogelijkheid, maar soms moet je het wel proberen uit te leggen om een verklaring te geven en erger te voorkomen. Mijn ervaring is dat mensen wel iets merken maar het verkeerde.

      Like

      • Ja, die ervaring heb ik de laatste jaren ( sinds diagnose) ook voortdurend opgedaan. Maar ik heb gemerkt dat, ook na uitleg, het onbegrip en de weerstand blijft. Dus…heb ik het gewoon opgegeven. Dan maar niet. Gelukkig zijn er altijd mensen die me wel accepteren en daar focus ik me op.

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.