Diametraal denken

De wereld van de normale mensen en de wereld van de autistische mensen bestaan momenteel diametraal tegenover elkaar. Dit is een idee dat voortkomt uit de benadering van het deficit. Autisme wordt in die benadering gezien in termen van tekortkomingen.

Autisme en normaliteit worden in dat denken gezien als elkaar uitsluitend. Ofwel ben je autistisch, ofwel ben je normaal. Een mens kan maar tot een van beide werelden behoren. Maar wat als deze twee werelden elkaar niet uitsluiten? is het mogelijk dat beide werelden in een intieme omhelzing met elkaar bestaan?

Het grootste probleem om mensen met autisme te benaderen is de onwetendheid over autistische perceptie die bestaat in de normale wereld. Normale mensen moeten leren autisme verstaan vooraleer ze met mensen met autisme kunnen communiceren. Normale mensen, zeker zakenlui en beroepskrachten, moeten leren wat autisme is vooraleer ze stappen kunnen zetten om mensen met autisme zo veilig en comfortabel mogelijk te laten voelen.

Wie autisme leert verstaan, merkt onderweg vaak dat er nieuwe inzichten ontstaan, in zichzelf, in de wereld om zich heen en in de samenleving. Om uiteindelijk te zien dat autisme behalve een handicap, beperking en last, in bepaalde opzichten ook een gift is van de menselijke evolutie. Autisme leren verstaan betekent een nieuwe betekenis ontdekken in een wereld die vanzelfsprekend acht dat ze weet wat ze weet.

Mensen met autisme hebben niet alleen hun eigen vorm van betekenisvolle ervaring maar ook hun eigen invulling van gezondheid. Bovendien bestaat autisme niet in hoog – of laag functionerende vorm, het belangrijkste is het autistisch denken, de informatieverwerking, logica, de rode draad doorheen het spectrum. Het is zelfs mogelijk dat iemand met voorkeur voor autistische perceptie, communicatie en aanpak van problemen, niet noodzakelijk een te diagnosticeren autisme heeft. Deze mensen zijn dan niet zozeer een beetje autistisch, zij zijn gewoon slim en autistisch geïnspireerd.

De woorden normaal en normaliteit worden in het dagelijks leven intens gebruikt. Maar wat is normaal? Gelooft iemand echt dat er zoiets bestaat als een normaal persoon? Wellicht niet. De meeste mensen zien de mensheid als een geheel van diverse schepsels elk met hun unieke profiel van kenmerken. Het gebruik van de woorden normaal en normaliteit wordt dus enkel gebruikt om het praktisch te houden.

Tegelijk bestaat het idee dat het concept van het normale altijd gebruikt wordt om mensen met autisme uit te sluiten. Wat ook die normale wereld mag zijn, mensen met autisme hebben er nooit toe behoord. We zouden er dus moeten naar streven dat iedereen de normale wereld ziet als een plaats waar alle mensen toe behoren, waarvan sommige een diagnose autisme hebben. Dan zal de samenleving alle mensen omvatten, met de meest uiteenlopende vormen van perceptie. De normaliteit zal dan diversiteit zijn geworden.

Alex Durig in How to Understand Autism – The Easy Way (Jessica Kingsley Publishers, 2004) (eigen vertaling)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s